| نام مقاله | ارتباط زائر و مزور در آیات و روایات اهل سنت |
| نام نویسنده/ نویسندگان | خالقی، صدیقه |
| مشخصات مقاله | فرهنگ زیارت بهار ۱۳۹۶ – شماره ۳۰ (۳۶ صفحه – از ۳۱ تا ۶۶ ) |
| منبع | پایگاه مجلات تخصصی نور، فصلنامه فرهنگ زیارت |
| لینک دانلود مقاله | دانلود مقاله |
چکیده:
ارتباط زائر و مزور از موضوعات فرعی در بحث حیات برزخی است؛ به این معنا که ابتدا باید امکان حیات اموات در برزخ اثبات شود، سپس موضوع ارتباط زائر و زیارت شونده بررسی گردد؛ زیرا تا زمانی که حیاتی برای میت ثابت نباشد، حرف زدن از ارتباطش با این دنیا و موجوداتش غیرمعقول به نظر می رسد. در مورد حیات برزخی درگذشتگان، آرای مختلفی وجود دارد: برخی حیات برزخی را انکار کرده و برخی آن را پذیرفته و با آیات و روایات، اثباتش کرده اند. در این بین گروهی نیز با پذیرفتن اصل حیات برزخی، مدعی شده اند که این حیات هیچ تاثیری در زندگی دنیایی زندگان ندارد؛ بلکه آنان در برزخ، زندگی خود را دارند و در رحمت حق یا عذاب الهی به سر می برند و ما زندگان نیز زندگی خود را داریم. بنابراین زیارت مزار آنان، نه برای ایشان سودی دارد و نه برای ما بهره ای. دعا و استغاثه و استغفار ما برای آنان فاید های ندارد و ما تنها خود را به زحمت انداخته ایم. سلام کردن ما نیز به آنان که نه گوشی برای شنیدن دارند و نه زبانی برای پاسخ دادن، کاری بیهوده است. در این مختصر، بر آنیم که از منظر حیات برزخی، به موضوع ارتباط زائر و مزور بپردازیم و حقیقت را در آیات قرآن کریم و روایات فریقین بررسی کنیم.
کلیدواژه ها:
زیارت ، حیات برزخی ، زائر ، اثرگذاری حیات برزخی ، مزور

